Wąski Przesmyk Węgrzyna

Lyrics

Wąski jest przesmyk między skałą a cieniem, Górę, Kamień od dawna zwą. Wiatr tam wodze szarpie, dech koński dławi, A podkowa o kamień wykuwa los. Z wdębowych beczkach z winnic dalekich Czerwona toń ku stołom możnych Oj, wąski, wąski przesmyku, Nie każdegoś przepuścił! Kto z winem przeszedł — ten pan, Kto je stracił — ten zapomniany Jadą kupcy, lejce w dłoniach skostniałych, Liczą dzbany po nocach, snu nie mają. Złoto w skrzyni błyska jak pokusa, Lecz w beczce skarb większy — i zguba. Bo gdzie wino, tam chciwość i noc czarna, A noc ma oczy i noże. Oj, wąski, wąski przesmyku… Wyżej nad traktem sosna szept niesie, Trzykroć gwizd w mroku — kruk jeden odpowie. Zbóje w paproci jak duchy czekają, Znają kamień, zakręt i serce słabe. Tu modlitwa krótka, a czas szybki, Tu los się waży ostrzem. Noc zapada ciemna jak pieczęć na winach, Koń się wspina, gdy krzyk niebo rozdziera. Beczki z wozu lecą stukając o trakt Wino z krwią miesza się w ziemi Las to widzi, skała pamięta, Człowiek odchodzi — ślad ginie. Oj, wąski, wąski przesmyku, Krew i winoś widział! Jednychś wzbogacił, Drugichś do ziemi przybił! Kupiec znak krzyża nad sobą czyni, Bo życie lepsze niźli kropla wina z dna. A w korzeniach czeka chcesz bandy, Liczy beczki, nie dusze. Noc ślady zjada, wiatr imiona niesie, A trakt znów milczy. Dziś przy ogniu starcy tę pieśń powtarzają, By młody wiedział, co droga znaczy. Bo kto przez Przełęcz z winem powrócił, Ten w oczach blask ma niespokojny. A kto nie wrócił — temu pieśń została, I pamięć wyrytą w kamieniu Niech flet zapłacze, niech lira zadrży. Za każdy wóz pod skałą stracony, Za każdą beczkę, co zbój wypił do dna.