Ik spreek het uit!

Lyrics

✨ Liedtekst – “Ik Spreek Het Uit” Ik was een kind in een huis dat nooit echt veilig was, Een broer die vocht met psychoses, met drank, met glas. Hij raakte zichzelf steeds kwijt in elke storm die hij begon, En ik stond erbij, te jong, te bang, te klein om weg te kunnen gaan, gewoon. Ik zag zijn pogingen om te verdwijnen, Te vaak getuige, te klein om het te kunnen begrijpen. En terwijl iedereen om hem heen rende, viel ik steeds weer weg, Alsof ik lucht was in dat huis, alsof ik nergens echt. Dus ik spreek het uit — dit is mijn stem, mijn waarheid na die jaren, Alles wat ik droeg in stilte, alles wat ik nooit durfde te verklaren. Ik leef nog steeds, ik sta hier recht, al was het pad te zwaar, Ik vind mezelf terug, laag na laag, jaar na jaar. Mijn broer heeft aan mij gezeten — ja, dat zeg ik nu gewoon, Hij heeft mij lichamelijk betast, in stilte, in donker, zonder toon. Ik was een kind en hij een storm die over mij heen sloeg, Een grens die nooit gebroken had mogen worden, maar toch verbrak. Mijn ouders zagen hem altijd eerst, Zijn pijn was alles, mijn pijn was slechts een leegte die ik begeerste. Als ik niet luisterde, volgde hun hand, Alsof mijn gevoelens nooit telden, alsof ik nergens stand. Ik spreek het uit — geen fluistering meer, geen ingehouden adem, Dit is de waarheid van mijn jeugd, van mijn lichaam, van mijn schrammen. Maar ik leef, ik groei, ik vind mijn kracht terug in mijn huid, Elke dag wordt zachter nu mijn stilte eindelijk uit. Toen ik dacht dat ik veilig was, ver van dat ouderlijk huis, Drong iemand anders binnen, gewoon mijn eigen thuis. Hij luisterde niet naar “nee”, respecteerde geen enkele grens, En weer verloor ik iets dat van mij was, iets dat niemand ooit moet wensen. Ik werd zwanger van wat nooit had mogen gebeuren, Maar mijn zoon werd mijn licht, mijn kracht om elke dag opnieuw te kleuren. Nu keer ik terug naar dat meisje dat ik was, dat nooit kon schreeuwen, Dat leerde overleven, maar nooit mocht beven. Ik neem haar hand, ik laat haar voelen dat ze eindelijk mag bestaan, Dat zij niet schuldig was, dat zij nooit alleen had hoeven gaan. Ik volg mijn trajecten, ik heel laag voor laag, Ik vind woorden terug die ik kwijt was, dag na dag. En hoe verder ik kom, hoe helderder ik zie: Die stem die ik verloor — die hoort weer bij mij. Ik spreek het uit, ik laat het vrij, geen kooi meer om mijn hart, Dit is mijn verhaal, mijn waarheid, mijn weg door al dat zwart. Ik sta hier nu, met mijn kind, met mijn adem terug, Ik ben meer dan alles wat mij is afgenomen — ik bouw mijn eigen geluk. Ik ben hier. Ik leef. Ik kies. Ik vind mezelf terug.