Spotkanie 1

Lyrics

[ Bridge Mood: Melancholic Harmonies Climactic Nostalgic Tones
(Zwrotka 1)]
Zmieniłaś fryzurę, masz inny płaszcz,
W kącikach oczu drobne siateczki wspomnień.
Patrzysz na zegar, jakbyś chciała skraść
Chwilę, by znów nie myśleć o mnie.
Ja wciąż ten sam, choć na barkach jakby lżej,
I mniej w kieszeniach wielkich obietnic.
Siedzimy w kawiarni, w tej samej mgle,
Choć inne miasto gra w tle swe pieśni.
[​(Refren)]
Spotkanie po latach – jak zakurzony list,
Który po latach ktoś z szuflady wyjął.
Już nie ma ognia, został tylko świst
Wiatru, co wspomnień nie pozwala uśpić.
Nie pytam „dlaczego?”, nie pytam „czy żal?”,
W filiżance stygnie nasza dawna historia.
Patrzymy na siebie, lecz patrzymy w dal,
Tam, gdzie została nasza wspólna gloria.
[​(Zwrotka 2)]
Mówisz o dzieciach, o pracy, o snach,
Które spełniły się... lecz bez mojego udziału.
Słucham Twego głosu, wciąż czuję ten strach,
Że serce pęknie, powoli, pomału.
Chciałem Cię dotknąć, jak dawniej, pod prąd,
Poczuć ten prąd, co spalał nam mosty.
Lecz teraz dzieli nas zbyt wielki ląd,
A powrót do „my” nie jest już prosty.
[​(Bridge)]
Mogło być inaczej – tak szepcze nam mrok,
Lecz życie napisało inne rozdziały.
Wystarczył jeden błąd, jeden krok,
By nasze światy się porozpadały.
Dziś jesteś gościem, ja jestem tłem,
W tej krótkiej pauzie między pociągami.
[​(Refren)]
Spotkanie po latach – jak zakurzony list,
Który po latach ktoś z szuflady wyjął.
Już nie ma ognia, został tylko świst
Wiatru, co wspomnień nie pozwala uśpić.
Nie pytam „dlaczego?”, nie pytam „czy żal?”,
W filiżance stygnie nasza dawna historia.
Patrzymy na siebie, lecz patrzymy w dal...
[​(Zakończenie)]
Pociąg już czeka, czas kończyć tę grę,
Ostatni uścisk – chłodny i krótki.
Odeszłaś w tłum, a ja wciąż tu jem
Smak tej spóźnionej, gorzkiej minuty.
Do widzenia... kochana.
Zanim znów miną lata.