Kendimi Özledim

Текст песни

[Verse 1 – Sakin, içten] Dün gece kendime bir söz verdim Adını anmadan sabah edecektim Tam unuttum derken geçmişi Bir şarkı çaldı, sözümden dönüverdim Masada bir fincan, kahvesi soğuk Pencerede akşam, sokaklar soluk İnsan alıştım sanıyor ya hani Meğer yokluğun olmuş bana konuk Pre-Chorus – Duygusal yükseliş] Ne sana kızacak gücüm kaldı Ne de dön diyecek bir nedenim Bunca yıl seni özledim sandım Meğer kendimmişim kaybettiğim [Chorus – Güçlü, akılda kalıcı] Herkes gitmiş, bir benim haberim yok İçimde senden kalan koca bir boşluk Sen çoktan unuttun, ben unuttum sandım Meğer bu kalpte hâlâ yerin çok Herkes bilmiş, bir benim haberim yok Mazi dediğin de ne garip bir yol Sen değil, o eski ben kayıp hiçbiryerde yok Sen gideli kendime bile uzağım çok [Verse 2 – Nostaljik, hafif sitemli] Bir fotoğraf buldum eski çekmecede Gülüyormuşum meğer o günlerde Yüzüme baktım da tanıyamadım Kim kalmış, kim gitmiş bunca senede Adını sakladım her konuşmada Sanki hiç olmamış gibi dünyamda Bir ömür geçirdim unutmak için Yine sana çıktım her yol ayrımında [Bridge – Fısıltıya yakın] Bir gün karşılaşsak bir sokak başında Belki de geçeriz hiç konuşmadan Sen beni tanırsın, ben seni belki Ama kim tanır bizi o zamanlardan? [Final Chorus – Duygusal doruk] Herkes gitmiş, bir benim haberim yok İçimde senden kalan koca bir boşluk Sen çoktan unuttun, ben unuttum sandım Meğer bu kalpte hâlâ yerin çok Herkes bilmiş, bir benim haberim yok Yıllar geçmiş, benim haberim yok Sen değil, o eski ben kayıp hiçbiryerde yok Kendimden gitmişim, haberim yok… [Outro – Yavaşça kaybolan] Bir şarkı çaldı… Sözümden dönücerdim Seni değilde Kendimi özledim…