Adını Anma Bir Daha

Текст песни

[Verse 1 – Kırılgan, fısıltıya yakın] Ömrümün kıyısına bir akşam indin Yüreğimin içinde bir ömür gezindin Ben seni kaderin lütfu sanırken Sen birgün herşeyi yıkıpta gittin Bir eski aynada yüzün saklıydı Her susuş içimde sana tanıktı Ne zaman adını anacak olsam Dilimde bir ömrün külü kalırdı [Pre-Chorus – Giderek yükselen, yaylılar belirginleşir] Ne bir ah bıraktım, ne de bir sitem Adını anınca susardı kalem Bir ömür yetmedi seni anlamaya Şimdi bir yabancısın, ne desem? [Chorus – Güçlü melodik yükseliş, uzun ve duygulu notalar] Bir tek ben bildim, içimdeki yangını Kimseler duymadı kalbimin çığlığını Bir tek ben bildim, bu aşkın yalanını Sen bahar sandın, ben yaşadım hazanı [Verse 2 – Derin ve içli] Gecenin koynunda bir sır gibiydin Ömrümün en eski, en ince yeriydin Ben seni içimde büyütüp durdum Sen başka bir ömrün misafiriydin Bir zaman geçer de diner sanırdım Kırılan yerimden çiçek açardım bazı aşklar bitermiş bir gün ama İnsan kendinden de geçermiş, anladım [Bridge – Önce fısıltı, ardından yoğun bir yükseliş] Ne bir hesap kaldı, ne de bir cevap Kalbimin içinde kapanmayan kitap Bir gün beni sorarsa eski sokaklar De ki bir rüzgârdı, esipte geçti o rüzgar [Final Chorus – En güçlü yükseliş, yaylılar ve vokal zirvede] Bir tek ben bildim, içimdeki yangını Kimseler duymadı kalbimin çığlığını Bir tek ben bildim, bu aşkın yalanını Sen bahar sandın, ben yaşadım hazanı [Outro – Piyano, fısıltıya dönen vokal] Bir tek ben bildim… Bir tek ben… Bildim…